Brrrrr, het is winter in Argentinie. Ook al dachten we na ruim 6 weken op hoogte gezeten te hebben eindelijk weer eens in een de korte broek aan te kunnen, het werd toch weer een trui en jas. We komen het noorden van het land binnen in het plaatsje Tilcara. Hoewel het enigszins een ‘cowboydorpje' is merk je meteen een groot verschil met Bolivia. Chique winkeltjes en restaurantjes met live muziek sieren het straatbeeld in het centrumpje. We vervolgen onze weg naar Cafayate dat midden in een wijnregio ligt. Flip huurt een dag een fiets waarbij na 12 kilometer de versnellingen ermee stoppen en nog 2 km later de hele trapper eraf vliegt. Een lange wandeltocht terug. In de drie dagen op de camping (we zijn de enige) zijn er zo'n 9 flessen wijn doorheen gegaan en hebben we 2 bodega's bezocht. Na een vruchteloze poging om te gaan liften (de bussen zijn hier erg duur) en wat tussenstops komen we in Salta aan. Salta zal voor altijd in ons geheugen gegrift staan om restaurant el viejo Jack, waar we de lekkerste steak bife chorizo (600 gram) gegeten hebben. Door naar Tucuman, een andere grote stad waar we een paar dagen blijven en vrijkaartjes krijgen voor een discotheek, die pas om half 2 zijn deuren opent. Alles start sowieso laat in Argentinie; lunch is tussen 2 en 3 en als je 's avonds om tien uur aan tafel zit ben je er vroeg bij. Na het weekend door naar Cordoba, wat na Buenos Aires de grootste stad is en heeft een perfecte binnenstad om te winkelen. Met nog maar 2 weken te gaan een ideale plek om de kledingkast (of zak) een goed door elkaar te schudden. We komen ongeveer tegelijk aan met de voetbalploeg die de dag ervoor River Plate (Ajax van Argentinie)verslagen heeft en zodoende gepromoveerd is naar de hoogste divisie. Mooi om tussen de feestende mensen te staan. Op zaterdagavond hebben we met 20 mensen een asado (BBQ) in het hostel, die rond half 1 's nachts begint. Een erg gezellige onderneming waardoor het geplande stapavondje er niet meer inzat.

Na 21 uur bussen komen we aan bij het laatste hoogtepunt van de reis, de Iguazu watervallen. Doorgaans is het hier bloedheet, maar wij komen aan in de koudste maand en warmer dan 10 graden is het niet. We zien zowel de brazilaanse als de argentijnse kant en beide vinden we zeker de moeite waard. Het geluid van al dat water is erg overweldigend en we waren best trots op wat moedertje natuur allemaal kan. Doordat het water zo hoog stond konden we helaas niet naar het eilandje San Martin dat tussen de watervallen ligt. Verder zeggen foto's meer dan woorden dus laten het hier maar bij.

Via Paraguay reizen we naar onze eindbestemming Buenos Aires. De 1^e stad in Paraguay komt met stip op 1 in het lijstje met lelijkste en onbehagelijke steden tijdens onze reis. We dachten wel wat mooiers te vinden in Encarnacion, een stadje met de bijnaam ‘de parel van het zuiden'. Helaas haalde het in geen enkel opzicht bij onze nederlandse parel waardoor we snel in Buenos Aires zaten. Hier doen we het rustig aan en bezoeken de verschillende bekende wijken per fiets, metro en te voet. Via een Kultour leren we veel van de figuurlijk rijke historie van dit land en de problemen die er waren en nu zijn. We pakken een tangoshow mee, maar niet voordat we zelf een uurtje les hebben gehad. En dan is het zover, de laatste avond. We kunnen maar moeilijk afscheid nemen en gaan uiteindelijk om half 2 ‘s nachts naar bed om 2,5 uur later de taxi naar het vliegveld te stappen.

De lange vlucht zit er inmiddels op en na een warm onthaal in Brussel en een lekker weekend in Goes hebben we ons huisje weer zo goed als kan ingericht. Ons bereiken is alleen nog wat lastig, Flip heeft nog geen telefoon en Ine heeft 3x de verkeerde pincode ingetikt.....Maar de koffie staat klaar dus val gerust eens binnen op de middellaan maar een mailtje sturen kan natuurlijk ook ;-)

Ontzettend leuk dat jullie ons zo gevolgd hebben en bedankt voor alle reacties en de leuke kaartjes die op ons lagen te wachten bij thuiskomst.

Tot de volgende reis!!!!!