'HEY YOU, wanna buy something?','motorbike?', 'Come into my shop!', 'Mister!, boattour, cheap cheap!', 'you buy sunglasses?'. Wilde je in Laos iets regelen of eten dan moest je eerst iemand uit zijn hangmat halen, in Vietnam zijn ze er duidelijk helemaal klaar voor.

Onze eerste stop in Vietnam is Hanoi, maar om daar te komen moeten we eerst nog 24 uur in de bus zitten. Om half negen 's avonds vertrekken we, echter de bus is traditioneel een uurtje later. Bij het zien van de bus twijfelen we wel erg of dit de goede is. Het lijkt meer op een minibusje. Binnen ligt het vol met allerlei zooi en na nog eens goed kijken blijkt het wel een normale bus te zijn. De achterste 10 plekken zijn echter niet zichtbaar waardoor het nogal een heel stuk kleiner overkomt. Omdat de chauffeur zo vriendelijk lacht besluiten we maar in te stappen (ine met de voeten op een rijstzak) en met 12 andere mensen een kip en een soort van eekhoorn als reisgenoten vertrekken we naar Hanoi.

Hanoi is het best te beschrijven met de woorden: scooters en verkopers. Terwijl je je weg door het verkeer baant willen ze alles aan je slijten. Sta je even stil om bij te komen dan zit er zo iemand aan je voeten om lijm te spuiten in dat miniscule gaatje in je schoen (uiteraard voor een ‘very cheap' prijsje). We vinden wat rust en koelte in het Ho Chi Minh mausoleum ( hij is net terug uit Rusland waar hij 3 maanden per jaar verblijft om wat bijgebalsemd te worden. Volgens ons met goed resultaat want hij ziet minder pips als Lenin toen we hem een aantal maanden geleden bezochten in Moskou).

Vietnam trekt duidelijk veel toeristen en dus besluiten we het land op de toeristische manier te doen (If you can't beat them, join them). Zo belanden we op de 3 daagse Halong bay 'Rock hard, Rock long-tour' georganiseerd door het backpackershostel. Halong Bay ligt in het noordoosten van Vietnam en wordt in reisboeken wel eens aangeduid als het 8^e wereldwonder. In de baai liggen duizenden eilandjes van karstgebergte die steil uit het water omhoog rijzen. De 1^e dag varen we met de boot en 22 ‘mede-rockers' rond de gebergtes en kanoën we naar een grot in 1 van de eilandjes. Dag 2 varen we naar een eiland dat van het hostel zelf is. Inmiddels hebben we alle andere toerboten achter ons gelaten en lijkt Halong Bay helemaal niet zo toeristisch als gevreesd. Na een ritje op de bananenboot (waar Flip zijn ribben na een val dus echt goed kneust) en wat chillen op het strandje zijn we klaar voor een nieuwe feestavond. De groep is echter vrij passief en de toer is meer een ‘geniet maar drink met mate' en ‘sleep before midnight' excursie. Voor ons is het prima en met de 2 zonnige dagen die we hebben (toch wel fijn voor het uitzicht) is dit uitstapje meer dan geslaagd.

Als we na een nachtje in de bus in Hue arriveren checken we in bij een wel erg goed hostel. Ze pikken ons op van de busstop, een 2-persoonsbed is 9 dollar met gratis ontbijt en jawel.... van 5 tot 6 gratis bier. Op ons hebben ze niks verdiend...

Hue zelf is niet zo bijzonder en na wat sighseeing in de stad rijden we naar het strand 15km verderop. Alle restauranteigenaren wuiven ons binnen. We kiezen er 1 uit, parkeren de scooter 5 meter van de bar en bestellen 2 drankjes. Als we omdraaien staat er een kerel met een krijtje op onze scooter te krassen en vraagt of we even wat parkeergeld willen betalen. Nee, dat willen we niet en na 10 minuten praten en zwijgen druipt ie maar af.

In Hoi An stoppen we een aantal dagen voor een bezoek aan de kleermaker. Dag 1 besteden we aan het verzamelen van info over de ongeveer 600 winkeltjes aangezien er heel wat wannabee's tussenzitten die slechte kwaliteit leveren. Ine laat uiteindelijk 3 jurkjes maken, Flip een maatpak en 2 dagen later en 1 keer passen en aanpassen vertrekken we tevreden naar Nha Trang.

De bedoeling is om hier vooral te chillen aan het strand. Het weer gooit roet in het eten en alleen de 1^e ochtend is het zonnig. De dag erop besluiten we ons dan maar anders te verwennen en huren wederom een scooter (geen paspoort of deposit nodig, gewoon op straat 4 dollar geven en binnen 1 minuut ben je weg) om in een verderop gelegen spa een modderbadje te nemen. Terug in Nha Trang staat de scootermevrouw nog op dezelfde straathoek en is blij ons weer te zien. Waar wij ook blij van worden is het duitse café ‘Trefpunkt' waar ze zuurkool met bratwurst en frikadelle (gehaktballen) hebben! De eigenaar wil graag het verschil weten tussen de duitse frikadelle en de nederlandse frikandel en na dit uitgelegd te hebben krijgen we een zelfgemaakt advocaatje als toetje. Het eten doet wat heimwee opwekken en we beloven onszelf de volgende dag weer trouw noodles naarbinnen te schuiven.

De laatste dag in Nha Trang zitten we op een dagtripje naar een aantal eilandjes voor de kust. Als er naar de lunch live muziek is, is alleen Ine bereid om met de entertainer (die ook de gids en de barman tegelijk is) een dansje te doen. Na de muzikale uitspatting ligt onze vriend ineens met 3 flessen wijn op een vlotje in het water en roept 'floating bar floating bar!'. Binnen 10 seconden heeft Flip een rubberband te pakken en springt het water in om zich tegoed te doen aan de lokale wijn.

Dalat, een stadje in de binnenlanden is de volgende stop en bekend om de aardbeien en koffie. Aardbeien waren er niet maar de koffie was lekke en ook de plaatselijke bakker wordt goed bezocht. Vóór kerst gaan we nog even naar Mui Ne, het mooiste strand van Vietnam. Dat hebben meer mensen in de gaten gehad en alle goedkope bungalows zijn weggehaald en ingeruild voor grotere resorts. Er is hier een straf windje wat elke dag meer dan 100 kitesurfers aantrekt. Aan de boulevard zijn uitstekende restaurantjes waar je verse garnalen en inktvis voor 1,50 euro per portie kan uitzoeken.

Met kerst zitten we in Saigon, wat in dezelfde categorie valt als Hanoi. Het oorlogsmuseum is erg indrukwekkend en de moeite waard, in tegenstelling tot het kerstdiner waarbij voor -en nagerecht uitverkocht zijn (en zo druk is het binnen niet). Onze laatste tour in Vietnam duurt 2 dagen en brengt ons via de mekongdelta in Phnom Penh, Cambodja. Na wat reviews gelezen te hebben was het ons wel duidelijk niet met Delta-adventuretours te gaan. Veel reisbureaus hebben echter exact dezelfde folder maar we vinden er ook 1 met een ander programma. Als we eenmaal in de bus zitten om te vertrekken worden we welkom geheten met de woorden 'welkom to delta-adventuretours'. Alles is dus ‘same same' en wij stellen onze verwachtingen naar beneden bij. Hierdoor voldoet de tour uiteindelijk toch aan de verwachtingen (slecht dus) en na een overnachting op een ‘floating hotel' gaan we naar Phnom Phen. Er zijn 2 mogelijkheden, via de snelle of langzame boot. Wij kiezen voor de trage variant (voor de snelle betaal je 5 dollar meer en op internet hebben we gelezen dat er alleen maar een snelle gaat) en zijn de enige die hiervoor kiezen. Elk half uur wordt er wel gevraagd of we niet op de snelle willen en uiteindelijk zegt de gids dat wij er voor 3 dollar per persoon op mogen. Nadat we hebben verzekerd dat wij het rustig aan doen worden we overgeleverd aan een Cambodiaanse gids die ons op de snelle boot zet. Ook hij doet ons nog een voorstel (om wat extra's te verdienen dus) maar uiteindelijk zitten we na het verkrijgen van de visa net als iedereen nog steeds op de snelle boot naar Phnom Penh.

En dat is drie....ja, in Mui Ne bleek dat we een week voor kerst met onze laatste pinpas even naar St Petersburg gegaan zijn om daar kerstinkopen te doen. Het 3^e skimgeval in 5 maanden. Gelukkig hadden we nog net genoeg beltegoed op skype om de bank te bellen en de nodige dingen te regelen. Zonder werkende bankpassen hoeven we voorlopig in ieder geval niet naar een pinautomaat op zoek.

Vanuit Cambodia wensen wij iedereen nog een gelukkig en voorspoedignieuwjaar!! We hopen dat iedereen een leuke jaarwisseling heeft gehad. Wij hebben het in ieder geval goed gevierd met een groot feest op een onbewoond eiland voor de kust van cambodia :-)