Op de 1e dag van november vertrekken we per bus richting Luang Nam Tha in Laos. Alles gaat prima en tegen de avond checken we in bij Guesthouse Zuela. Luang Nam Tha is een stadje van zo'n 35.000 inwoners, maar eigenlijk zijn het maar een paar straten met guesthouses, restaurantjes en travel agency's. Hoewel er al wel redelijk wat reizigers rondlopen staat hier het toerisme nog aardig in de kinderschoenen.

Wat er ook nog niet ontwikkeld is in Laos zijn de banken. De pinpas van de Rabobank werkt niet maar gelukkig kan met de creditcard tot 500 dollar opgenomen worden....als ie het doet. Bij Flip dus niet en er wordt ook geen reden opgegeven bij het 'bankkantoor' van 12m2 groot. Via een aantal telefoonnummers van Rabo en Interhelp komen we erachter dat de creditcard geblokkeerd is omdat ook deze card gehackt is (blijkbaar met nog 1 miljoen anderen in NL). Geld opnemen is dus onmogelijk, maar als oplossing werd aangeboden om de card 15 minuten te deblokkeren zodat Flip naar de bank kan sprinten en toch nog aan de nodige Lao Kipbiljetjes kan komen.

Met gevulde zakken rijden we de volgende dag op een gehuurde scooter door een national park naar het 60km verderopgelegen Muang Sing. Met elke gereden kilometer worden we meer verliefd op Laos, de natuur, de mensen en het heerlijke klimaat. 's Avonds drinken we op de nightmarket een aantal biertjes met 2 locals en na een uur komen we erachter dat 1 van hun onze gids is voor de trip die we geboekt hebben voor de komende dagen.

De volgende dag vertrekken we op een 3-daagse trip door de jungle (kosten incl. alles is 45 euro pp.). Onze groep bestaat uit 8 personen en 2 gidsen. De 1^e dag lopen we zo'n 5 uur naar een Lantendorpje. Deze mensen leven in houten hutjes met golfplaten daken en zijn nog niet gewend aan toeristen. (deze route was pas in 2008 geopend en volgens het logboek had de laatste groep 3 weken terug dit dorpje bezocht) De kinderen springen mee de rivier in en later voetballen we met zo'n 15 kinderen met een door ons uit China meegenomen shuttle. Iets verderop in het dorp horen we gekrijs van een big, blaffende honden en knorrende hangbuikzwijnen. Het blijkt dat oma en kleindochter met een mes biggen aan het castreren zijn waardoor ze later veel dikker worden. Het ‘overrschot' wordt door de honden als een lekkere snack ervaren. 's Avonds komen de ouderen in ons hutje en drinken we ongeveer 5 flessen LaoLao (rijstwhisky van 50%).

Met een kater (Flip en de gidsen in ieder geval) vertrekken we de volgende ochtend naar het volgende dorp. Onderweg wordt de vis voor de lunch met een bamboo-harpoen in de rivier gevangen en 's avonds wordt er door de gidsen een kip geslacht. De LaoLao laten we deze avond maar staan.

Op zo'n tocht ben je tijdens het lopen toch altijd wel opzoek naar wat wilde dieren. De minst gezochte maar meest gevonden waren bij ons de bloedzuigers, waardoor iedereen de laatste dag toch wat harder ging lopen.

Onze volgende stop is Huay Xai aan de grens met Thailand. Hier rusten we 2 dagen uit voordat we op 9 november naar de Gibbonexperience gaan: 3 dagen lopen maar vooral ‘zippen'. Zittend in een tuigje, hangend aan een kabel vlieg je van boom naar boom door het regenwoud. De langste lijn was 500 meter en je ‘vliegt' op meer dan 100 meter hoogte over vallei-en. Slapen doe je in een boomhut 30 meter boven de grond (je zipt dus ook je boomhut in en uit) en om dan in je boomhut een ‘douche' te nemen met uitzicht over het regenwoud geeft echt een onbeschrijflijk gevoel. Hoewel we goed gekeken hebben hebben we de zeldzame Gibbon niet gezien, maar de ervaring was onvergetelijk.

Op naar Luang Prabang nemen we op 12 november de slowboat over de Mekongrivier. Deze boottocht duurt 2 dagen, halverwege zoek je je slaapplaats in een dorpje genaamd Pak Beng. Aangezien de boten plek hebben voor ongeveer 70 man maar er vaak meer dan 100 mensen opzitten, besluiten we vroeg te gaan en om half 9 zitten we op 1 van de beste plekken. Om 11 uur zouden we moeten vertrekken maar het wordt als maar later, meer mensen komen vanuit Thailand op onze boot en ook is er al vroeg een 2^e boot geregeld. Sympathiek vinden wij, maar uiteindelijk gaat de 2^e boot er eerder dan ons (half 1) vandoor. Een aantal minuten later vertrekken wij, ineens veel kabaal en geschreeuw, de andere boot komt terug en we moeten met zijn allen op die boot omdat onze boot motorproblemen zou hebben. Na dit, volgens ons en vele anderen, goed gespeelde toneelstukje zitten we de komende 7 uur op onze backpacks na 4 uur gewacht te hebben op lekker zittende autostoelen. De reis is mooi, maar door de vertraging komen we niet voor het donker aan. Het laatste uurtje is dan ook wel spannend, in het donker op een rivier vol rotsen en een boot zonder licht. De 2^e dag gaat soepeler en voor het donker vinden we ons plekje in Luang Prabang.

Luang Prabang is een charmant frans-koloniaal stadje. Vol met tempels, monniken en toeristen heeft het toch iets rustieks en romantisch. 's Ochtends rond half 6 zitten er redelijk wat lokale mensen langs de weg met mandjes rijst, die ten deel komen aan de honderden monniken die in processie langslopen. Na dit schouwspel (waar je als Falang niet aan deel hoort te nemen) nemen we de fiets en rijden naar een 30km verderop gelegen waterval. Het groenblauwe water is prachtig en er zijn een aantal natuurlijke ‘zwembaden' waarin je lekker kan dobberen. Verder hebben we ons zelf eens verwend en ook nog een goed doel gesteund door een massage en een sauna te nemen bij het plaatselijke rode kruis. De overbodige kleren in de backpack van Ine hebben we ook aan hen gedoneerd zodat deze ook weer wat meer ruimte bied voor alle souvenirs.

Het gevoel dat dit land en de bevolking ons geeft is erg moeilijk op papier te zetten en het liefst nemen we jullie hier allemaal mee naartoe! Meer foto's staan weer op onze flickr-site, die we wel wat proberen te fatsoeneren.

http://www.flickr.com/photos/55054374@N07/

Morgen, 18 november vertrekken we met de bus naar Vang Vieng en daarna gaan we door naar Vientiane en de grotten bij Kong Lo. Later meer over onze avonturen Laos!