We zijn nog altijd in Roemenie en pakken onze mini-bbq om op de camping eens lekker uitgebreid te eten. De roemenen doen dit op een andere manier, bbq-en is een nationale sport hier. Ze beginnen rond 5 uur bomen te slopen en gooien die op een hoop. Even wat petroleum erover heen en als de zwarte walmen opgetrokken zijn kan na wat wapperen het eten op de bbq. De volgende dag hebben we het bij ons nationaal eten gehouden en zowaar een frikandel speciaal op de kop weten te tikken.

Volgende stop was het kasteel van Dracula in Bran. Na de bezichtiging kwamen we erachter dat dit hele kasteel helemaal niks met Dracula te maken heeft, behalve dan dat de schrijver van het boek dit kasteel als uitgangspunt gebruikt heeft. Dat wil niet zeggen dat Vlad Dracula niet bestaan heeft, in de 13e eeuw was hij een heerser in een stad zo'n 200 km verderop. Hoewel hij geen vampier was, had hij de bloederige gewoonte om de tegenpartij van onder naar boven aan een houten paal te spiezen. Ook leuk. Helaas hebben we hier geen foto's van omdat dit tegenwoordig afgeschaft is.

Volgende dagen in Roemenie waren lange reisdagen, soms langs erg mooie wegen en werd er gekampeerd in de achtertuin bij locals (hier kreeg Flip bovengenoemde bbq les) en aan de oever van een rivier bij een hotel.

Dan op naar de Oekraine! Na wat verhalen over lange rijen bij de grens kwamen we al vroeg aanrijden. De rij was 20 auto's maar pas na 5 kwartier waren we Roemenie uit. Vermaak was er doordat er allerlei Roemeentjes uit hun auto stapten met goederen en geld, die goederen vervolgens in een Oekrains autootje dumpten en het geld aan de eigenaar ervan gaven.

Toen moesten we de Oekraine nog in en op zich ging dat niet slecht. Ook hier kopen de mensen de militairen weer om, om zo de custom control (doorzoeken auto) te omzeilen. Dit waren wij niet van plan en na wat snauwen van die gasten werd ik (Flip) naar een hokje begeleid om daar wat in te vullen. Het manneke wilde daarna nog even de auto onderzoeken, maar bij de aanblik van de puinhoop achterin de auto bleef het bij een handje in een backpack stoppen.

De volgende dag ging de 670km durende trip naar Kiev van start, wat toch wel een omschrijving verdient:

* het duurde een uur om de snelweg te vinden, de oprit was afgesloten en er zijn weinig bordjes(3 in een stad van 50.000 inwoners.

* De M19: De M19 is een snelweg in zuid-oekraine. Deze weg leidt je door dorpjes waar je maar 40km per uur mag, het woord spoorvorming heeft zijn oorsprong gevonden op deze snelweg en de politie is duidelijk aanwezig. Na 40km rijden werden we dan ook van de weg gehaald, vermoedelijk door ons knalgele NL nummerbord. Na een grap over de achternaam (van Basten lijkt ook erg op van Benthem he), leek het allemaal nog leuk. Totdat agent 2 kwam en meteen vroeg (gebarentaal) of ik mijn gordel misschien niet om had. Daarna moest ik mee voor een blaastest. Uieraard was deze uitslag positief (ik neem mijn ontbijt altijd met een halve liter wodka) en na wanhopige ontkenning kwam er een andere zeer geavanceerde test. Van een buisje met iets van vloeistof er in werd aan beide kanten het glas gebroken. Aan 1 kant moest ik blazen en aan de andere kant zat een plastic zakje (waarin hij waarschijnlijk zelf een aantal druppels wodka had gedaan), met als resultaat dat hij het schappelijke bedrag van 350 euro wilde. Dit feest ging dus niet door, waarna de prijs naar 250 euro zakte. Ine ging de portemonee halen (waarin we expres maar 10 euro hadden gestopt) om te kijken of dit genoeg was en zo nog redelijk snel door te kunnen. Het resultaat was dat de boete 150 euro werd. De 2 woorden die hij had waren 'straffff' en bank' en na veel over en weer gedoe hebben we maar wat meer geld (roemeense Lei die nog over was)uit de auto gehaald en uiteindelijk mochten we door. Let wel, Ine achter het stuur want ik was uiteraard nog steeds laveloos....

De volgende 600km waren niet erg leuk. Constant denk je dat je weer aangehouden wordt en er is niet zoveel wat je kan doen (telnr van ambassade hadden we niet). Gelukkig geen controles meer. De M06 is een andere snelweg die naar Kiev gaat. Dit is DE hoofdweg door Oekraine, en wel grappig is dat je hier om de paar kilometer een zebrapad over de snelweg hebt.

Kiev was niet helemaal onze stad. 8-baans wegen door hartje centrum is niet ons ding en een hostel waar de helft van de dag geen personeel rondloopt (of slaapt in de gemeenschappelijke kamer met de deur op slot)ook niet . In Kiev hebben weAgnes en Nell ontmoet die onze auto nu aan het terugrijden zijn. Bijzonder was uiteraard wel de trip naar Chernobil. Nadat alle kernreactoren in 2000 zijn gesloten komen er sinds 2002 elk jaar zo'n 7000 toeristen deze rampplek bezoeken. Na een dag ervoor het museum te hebben bezocht (indrukwekkend) stapten we met stralende lach en verplichte lange broek de minibus in om met 14 man het gebied te gaan opzoeken. Het dorpje Chernobil ligt 18km van kernreactor 4die in 1986 ontplofte tijdens een test. Je moet al door een controle om dit dorp te bereiken en het dorpje wordt nu uitsluitend bewoond door mensen die te maken hebben met de excursie(zij mogen er max 15 dagen per maand zijn), het staat dus aardig leeg. De reactor zelf kan je van erg dichtbij zien, maar omdat er een overkapping is geplaatst over het ontplofte gedeelte is er qua zicht (en qua straling) niet zo heel veel. Iets verderop is het Red Forest, waar de meeste radioactieve stof is neergedaald. 2 stappen van het asfalt af in de berm en de meter die de straling meet slaat uit naar 1000 per uur (700 schijnt dodelijk te zijn, wel bij wat langere verblijfsduur uiteraard). Het meest indrukwekkende was de stad Pryat, 2km van de kernreactor waar 50.000 mensen woonden tijdens de ramp. De stad is 2 dagen na de ramp geheel geevacueerd en onbewoond verklaard. We hebben hier een school, hotel, zwembad en kermis bezocht, van wat er nog van over is dan. De overheid is nu wel alles aan het slopen, waardoor het een eerder op een stad lijkt die door oorlog getroffen is dan een stad die van de 1 op andere dag verlaten is.

Op dit moment zijn we in Moskou, een leuke stad op het 1e gezicht. We houden jullie op de hoogte!